boğaziçi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
boğaziçi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

17 Temmuz 2014 Perşembe

boring is the kingdom of my world

mezun
naber blog,
sırf canım sıkıldığı için blog yazıyorum şu anda bilesin.

hayatımın dönüm noktalarından birindeyim yine. 5 senelik Boğaziçi defterine nokta koydum. Anlı şanlı bir haftayla bizi sepetlediler ve öğrencilik hayatımı bitirdiler. iki gün üst üste kep giydim en sonunda pazar günü de Çırağan'da unutulmaz bir geceyle bütün Boğaziçi mensupları ya da mensup olmayanları kurtlarını döktü, deşarj oldu, bütün senelerin stresini attı. Çok acayipti. Her şey o kadar hızlı oldu ki bir bok anlamadım. Yurdu boşalttım son ödevimi teslim ettim son sınava girdim son sunumu yaptım sonra elimde diplomamla kaldım. Hiç hazır değilim lan ben. Hala öğrenci olmam lazım. Çalışma hayatı bana göre değil. Bunu yaşarken de bol bol dile getireceğim.


Şu 4 senede neler yaşadığımı bir sen bilirsin blog. inanılmaz saçma insanlar, inanılmaz mükemmel insanlar, the dummiest people, the perfect couples, the stupid friends, berbat geceler, çok mutlu sabahlar, hiç ummadığın dakikalar, romantik manzara geceleri, bok gibi ağlamalı çimler, güzel müzik, güzel müziğin getirisi güzel insanlar bazen de hiç güzel olmayan insanlar, halden hiç anlamayan okul insanları, sınavlar, paperlar, petekler, simitçi, börekçi,poğaçacı, bebek, yurt, uçaksavar, kuzey, güney, sürveyanlık, banklar, içmeceler, içememeceler, iç sıkıntıları, kahkahalar, uyarılar, cezalar, inatlar, kavgalar, kin kelimesiyle beni tanıştıran dostluklar, taşodalar, boğaz, iyi ki var dedirtenler, çok cahilsin keşke ölse dedirtenler, hiç bitmeyen yemek seansları, hiç bitmeyen tatlı seansları, kütüphane, periodicals, yurtdışı, gözünü gönlünü açan insanlar, kalbini küstüren insanlar, hayatına müdahale eden insanlar, buna rağmen hala akıllanamayan ben, bazen nasıl geçtiğini bilemediğim bazen de 3. sınıfta olanların sanki hazırlıkta olduğunu hissettiren bir Boğaziçi. Nolursa olsun canım Boğaziçi. İyi ki geldim dediğim yer. gözünün yaşına bakmasa da, her ne kadar züppelikle ve kendi cam fanusuyla suçlansa da ( evet kesinlikle katılıyorum) çok şey öğrettiği kesin.Belki daha iyi değerlendirebilirdim, belki bazı kısımlarını silebilirdim, eklemeler yapabilirdim ama elimden bu kadar geldi dostum.

yalnız şu an feci sıkılmaktayım. en sıkıcı yaz tatilim olabilir. elimde bir sürü fırsat olmasına rağmen ne film izleyebiliyorum en doğru düzgün kitap okuyorum. basiretim bağlandı tıkandım. Keşke okul bitince bizi başka bir şehre, ülkeye tatile çalışmaya bir şeye gönderseler de kendimize gelsek.


Beni yine bir nebze ayakta tutan ise güzel müziğin ve orada bir yerlerde hala o müziği paylaştığım insanların olduğunu bilmek.

bakınız canım Midlake @ küçükçiftlikpark


ya da şöyle güzellikler var

the away days // Paris


umarım iyi kararlar almışımdır. bazen ne yaptığımı bilmediğimi düşünüyorum çünkü. hadi bakalım.

14 Mayıs 2011 Cumartesi

Yora vs Duman

Yora: Biz en kalabalığız!
Yora@İTU Taşkışla Şenliği

gençler 13. cuma'yı da atlattık sakinleşebiliriz.

dün tam olarak bir koşuşturmacanın içindeydim.  yaşlanmışım kabul ediyorum. saat yedide itü taşkışla da çıkacak olan yora'yı kaçırmamak için altı buçuk da yüzyıllardır görüşmediğim insan gizemle buluştuk. gizem kendine güvenir bir pozisyonda konser alanını bildiğini söyledi. ohh kek dedim peşinden koşturmaya başladım ama bi baktım bu kız beni gümüşsuyuna götürüyor. yo dostum yooo dedim orası değil. geri döndük sürekli yarım tarif veren insanların çabaları sonucunda gayet tarihi bir bina olan taşkışlaya vardık. saat yediydi ve konser başlamamıştı.

saat yedi buçuktu konser başlamıştı.

Yora birçok enstrümanı içine katıp çok harika melodiler üretebilen, akif ve fundagül'le birlikte harika vokallere sahip olan çok mis, ağzılara layık bir grup. herhangi bir konserine gitmenizi tavsiye ediyorum. yine birbirinden güzel şarkılarını çaldılar. ışık lekesi'ni çok seviyorum. nolur ışık lekesi'nin kaydını koysun Yora biz de kusana bıkana kadar dinleyebilelim. ayrıca kendileri çok mütevazi ve şekerler. iyi ki varlar.

duman'a yetişcem diye gene sakarelleri kaçırdım. sanırım ben bu grubu hiç izleyemicem resmen laneti var üzerimde.

Duman@Boğaziçi Üniversitesi

Yora'da çıktım koştum, koştum... yanlış metroya bindim indim sonra okula vardım. öğlen üçten beri hiçbir şey yememiştim. konser alanında yiyecek hiçbir şey bulamadım çok susamıştım ayrıca. öyle dolanırken arkadaşlara rastladım konser süresinde arkadaşlara rastlama olayı da sürdü. control z diye bir grup vardı sahnede. gençler size sesleniyorum. soundunuz bulunduğum yerden temiz geliyordu vokal de fena değildi ama bu "yalnızım, sensiz bu şehir bana haram, komşu komşu huuu, kuzey güney doğu batı" kelimeleri içeren sözlerle kalıcılık zor.

duman'a gelirseeeeek...

konser sıkıcı başladı çünkü son albümü hiç bilmiyorum. çok ergen vardı, çok çift vardı, çok öpüşen çift vardı. yavaş yavaş kalabalık dağılmaya başladı biz de güzel ferah alanlar bulmaya başladık. yerler cam kırığı dolduğundan ben sürekli kontroldeydim. 12de yasak olduğundan konserin bitmesi gerekiyordu ama kaan tangöze " arkadaşlar bize on buçukda çıkın dedi ama onikide bitirceğimizi söylediler şimdi. ya onlar bizi tanımıyor...biz daha yeni başladık. boğaziçi gibi özgür topraklarda hiç beklemiyorduk. burası jandarma bölgesi mi? biz çalmaya devam ediyoruz" (kaan tonuyla) dedi ve tabiki devam ettiler. işte bu kısım bayağ güzeldi çünkü eskileri çaldılar. ama benim bacaklarımı kesip atasım geldi artık resmen ayaklarım yanıyodu acıdan. çok keyif aldığımı söyleyemem.

hava güzeldi...

bir başka etkinlikte görüşmek üzere esen kalın.

18 Haziran 2010 Cuma

Bye bye Kilyosssss


bana bir ömür gelen kilyos maceramı şu saatlerde noktalamış bulunuyorum. bloğumu takip eden insanlar (çok kalabalıksınız biliyorum) acılı kilyos hayatımı yakından öğrenme şansına(!) sahip oldu. yollarda sürünüşümüz, okulun bizi yoksayıp her türlü olay ve aktiviteden mahrum bırakması, mahrumiyet bölgesi olmanın getirdikleri, kilyos soğuğu denen şeyle ilk defa karşılaşmamız, yeni insanlar, komün hayatı vs vs... bana bir sene o kadar uzun geldi ki geçen dönem yaptıklarımı sanki 2 sene önce yapmış gibi hatırlıyorum. hakkaten dün gece pelinlerin odasına gidip muhabbetlerimizi, tek kelime etmediğim sınıf arkadaşlarımla derse gidiş gelişlerimizi hatırlamaya çalıştım hepsi de sislerin bulutların arasındaydı. bir sene de üç sene yaşlandım sanki.

bugünkü sınav sonucu bekleme sürecimi anlatmadan da geçmek istemiyorum. ocak deneyimlerinden bildiğimiz üzere sonuçların yadyok sayfasında(oh artık saana tıklamak zorunda değilim) akşamüstü yayınlanacağını bildiğimden güne kitap okuyarak başladım. sonra huzursuzlandım bilgisayar açık olsun istedim ve house izlemeye başladım. biyandan da ezginin kafasını şişiriyorum mesajlarımla. 2. sezon 11 ve 12. bölümleri izlerken  yadyok sayfasını refresh yapmayı da ihmal etmedik tabi. arada yeni aldığımız vantilatörü kurma işini de üstlendim ama gergin olduğumdan pervaneyi takamayınca sıkıldım bıraktım. 13. bölümde artık kafayı yemeye başlamıştım. sürekli birileri hiç tanımadıkları arkadaşlardan bahsedip şu saatte açıklancakmış, aslında açıklanmıycakmış, yadyok binası ateşe verilmiş gibi söylentiler paylaşmaya başladı. artık akşam 7 buçuk gibi yine sayfa açık ben f5 e basarken birden sayfanın farklı bir görünümü oldğunu farkettim ama otomatiğe bağladığımdan  yakalayamadım. bi iki tekrardan sonra b aldığımı görüp şöle büyük bir oh çektim vallahi. hadi darısı tüm yadyokluların başına. dinimiz. amin.

gürültü kaçar stayla

*** boğaziçi yeni gelen öğrencilerini kilyos'la beraber sınar. güçlü olan kazanır. bir diğer teorimiz ise okulun psikoloji departmanının büyük çaplı bir deney için field experiment yaptığı. hadi bakalım mini mini birler.